دلم واسه همتون تنگ شده بود .

منطق تقديم کنم يادل                             

       آخر سفره را نانی بايد

                         راه را گامی

                          سکوت راسخنی

                               وکوير را سر سبزی

                                  تشنه چشمه طلب کند

                                                  و چشم نگاه را

                                                           نگاه با کلام آيد

                                                                     وکلام با سلام

نامت چه بود؟

آدم

فرزند؟

من را نه مادري نه پدري، بنويس اولين يتيم خلقت

محل تولد؟

بهشت پاك

اينك محل سكونت؟

 زمين خاك

آن چيست بر گرده نهادي؟

امانت است

قدت؟

 روزي چنان بلند كه همسايه خدا،اينك به قدر سايه

 بختم به روي خاك

اعضاء خانواده؟

 حواي خوب و پاك ، قابيل خشمناك ، هابيل زير خاك

روز تولدت؟

 روز جمعه، به گمانم روز عشق

رنگت؟

اينك فقط سياه ، ز شرم چنان گناه

چشمت؟

رنگي به رنگ بارش باران ، كه ببارد ز آسمان

وزنت ؟

نه آنچنان سبك كه پرم دئر هواي دوست

نه آ نچنان وزين كه نشينم بر اين خاك

جنست ؟

نيمي مرا ز خاك ، نيمي دگر خدا

شغلت ؟

 در كار كشت اميدم

شاكي تو ؟

خدا

نام وكيل ؟

آن هم خدا

جرمت؟

يك سيب از درخت وسوسه

تنها همين ؟

 همين!!!!

تبعيد در زمين

همدست در گناه؟

حواي آشنا

ترسيده اي؟

كمي

ز چه؟

 كه شوم اسير خاك

آيا كسي به ملا قاتت آمده؟

بلي

كه؟

گاهي فقط خدا

داري گلايه اي؟

 ديگر گلايه نه؟، ولي ...

حكمي چنين آن هم يك گناه!!؟

دلتنگ گشته اي ؟

زياد

تنها خدا

آورده اي سند؟

 بلي

چه ؟

 دو قطره اشك

بلي

تنها كسم خدا

در آ خرين دفاع؟

مي خوانمش كه چنان اجابت كند دعا

كودك نجوا كرد : خدايا با من حرف بزن

مرغ دريايی آواز خواند، كودك نشنيد

سپس كودك فرياد زد : خدايا با من حرف بزن

رعد در آسمان پيچيد ، اما كودك گوش نداد

كودك نگاهی به اطرافش انداخت و گفت : خدايا بگذار ببينمت

ستاره ای بدرخشيد ولی كودك توجه نكرد

كودك فرياد زد : خدايا به من معجزه ای نشان بده

ويك زندگی متولد شد ، اما كودك نفهميد

كودك با ناميدی گريست

خدايا با من در ارتباط باش بگذار بدانم اينجايی

بنابراين خدا پايين آمد و كودك را لمس كرد

ولی كودك ، پروانه را كنار زد و رفت.....

روزي مردي در خواب مي بيند كه پيش فرشتگان رفته و به كارهاي آن

 ها نگاه مي كند . گروه بيشماري از فرشتگان را ديد كه سخت مشغول

كارند و تند تند نامه هايي را كه توسط پيك ها از زمين مي رسند ، باز

 مي كنند و آن ها را داخل جعبه هايي مي گذارند . مرد با حيرت از

فرشته اي پرسيد : " شما چه كار مي كنيد ؟ "

فرشته در حالي كه داشت نامه اي را باز مي كرد ، گفت : " اين جا

بخش دريافت است و ما دعاها و تقاضاهاي مردم از خداوند را تحويل

مي گيريم . "

مرد كمي جلوتر رفت ، گروه ديگري از فرشتگان را ديد كه كاغذ هايي

 را داخل پاكت مي گذارند و آن ها را توسط پيك هايي به زمين مي

فرستند . مرد پرسيد : " شما چه كار مي كنيد ؟ "

يكي از فرشتگان با عجله گفت : " اين جا بخش ارسال جواب است ، ما

 الطاف و اجابت هاي خداوند را براي بندگان به زمين مي فرستيم . "

مرد كمي جلوتر رفت و يك فرشته را ديد كه بيكار نشسته !

مرد با حيرت از فرشته پرسيد : " شما چه كار مي كنيد و چرا بيكاريد

 ؟"

فرشته جواب داد : " اينجا بخش تصديق جواب است ، مردمي كه

دعاهايشان مستجاب شده ، بايد جواب بفرستند ولي فقط عده بسيار كمي

جواب مي دهند ! "

مرد با حيرت از فرشته پرسيد : " مردم چگونه مي توانند جواب

بفرستند ؟ "

فرشته پاسخ داد : بسيار ساده ، فقط كافي است بگويند :

" خدايا شكرت ! "

پسرک گفت: " گاهی اوقات قاشق از دستم می افته."

پیرمرد گفت: "منم همینطور."

پسرک آروم نجوا کرد: " من شلوارم رو خیس می کنم."

پیرمرد خندید و گفت : " منم همینطور."

پسرک گفت: " من خیلی گریه می کنم."

پیرمرد سری تکان داد و گفت : " منم همینطور."

اما بدتر از همه این است که ، پسرک ادامه داد:

"آدم بزرگ ها به من توجه نمی کنند."

بعد پسرک گرمای دست چروکیده ای رو حس کرد."

"می فهمم چه حسی داری... ، می فهم."

اونقدر تنها بود که بازیچه ش شده بود دمپایی هایی که تکونشون می داد

 و با هاشون حرف می زد.

باید توی خونه زندونی می شد چون مادرش نمی تونست خنده ی بچه

هایی که با دست به همدیگه نشونش می دادن و با سنگ می زدنش رو

 تحمل کنه, باید تنها می موند چون خانوادش دوست نداشتن بشه دلقک

فامیل و با دست انداختنش تفریح کنند.

بزرگترین غصه ش این بود که بچه کوچولو ها با دیدنش گریه می

کردن و بزرگتر ها می خندیدن.

خیلی دردناک بود که می فهمید با بقیه فرق داره .

 همیشه می گفت: "چرا من دیوونم؟"

کاش می تونست بفهمه بیماریش با دیوونگی خیلی فرق داشت...

روزي مردي به سفر مي رود و به محض ورود به اتاق هتل، متوجه

مي شود که آن هتل به کامپيوتر مجهزاست. تصميم مي گيرد به

همسرش ايميل بزند. نامه را مي نويسد اما در تايپ آدرس دچار

 اشتباه مي شودوبدون اينکه متوجه شود نامه را مي فرستد. در اين

ضمن در گوشه اي ديگر از اين کره خاکي، زني که تازه از مراسم

خاکسپاري همسرش به خانه باز گشته بود با اين فکر که شايد

 تسليتي از دوستان يا آشنايان داشته باشد به سراغ کامپيوتر ميرود تا

 ايميل هاي خود را چک کند. اما پس از خواندن نخستين نامه غش

مي کند وبر زمين مي افتد. پسر او با هول و هراس به سمت اتاق مي

 دود و مادرش را نقش بر زمين مي بيند و درهمان حال چشمش به

صفحه مانيتور مي افتد

گيرنده :همسر عزيزم

مو ضوع:من رسيدم

ميدونم که از گرفتن اين نامه حسابي غافلگير شدي. راستش آنها

 اينجاکامپيوتر دارند و هرکسي به اينجا مي آد مي تونه براي

 عزيزانش نامه بفرسته. من همين الان رسيدم و همه چيز را چک

کردم. همه چیزبرای ورود تو روبه راهه . فردا می بینمت امیدوارم

 سفر تو هم مثل من بی خطر باشه . وای چقدر اینجا گرمه

مرد و زن جواني سوار بر موتور در دل شب مي راندند. آن ها

عاشقانه يکديگر را دوست داشتند

در یکی از خیابان های کشور انگلستان در روز یکشنبه اتوبوس

خلوتی در حال حرکت بود.

پیرمردی با دسته گل زیبا و گران قیمتی روی یکی از صندلی ها

نشسته بود. مقابل او دخترکی جوان قرار داشت که بی نهایت شیفته

زیبایی و شکوه دسته گل شده بود و لحظه ای از آن چشم برنمی

داشت.

زمان پیاده شدن پیرمرد فرا رسید. قبل از توقف اتوبوس در ایستگاه

پیرمرد از جا برخاست. به سوی دخترک رفت و دسته گل را به او داد

 و گفت:

«دریافتم که تو عاشق این گلها شده ای. آنها را برای همسر م خریده

بودم و اکنون مطمئنم که او از این که آن ها را به تو بدهم خوشحال

تر خواهد شد...»

دخترک با خوشحالی دسته گل را پذیرفت و با چشمانش پیرمرد را که

از اتوبوس پائین می رفت را بدرقه نمود. در اثنای توقف اتوبوس

دخترک با تعجب دید که پیرمرد به سوی دروازه آرامگاه خصوصی آن

سوی خیابان رفت و کنار قبر نزدیک درب نشست و در حالی که با

صاحب قبر حرف می زد به سوی دخترک و دسته گل اشاره نمود!!....

خانمی سه پیرمرد را جلوی در خانه اش دید.گفت:" شما را نمی شناسم

ولی اگر گرسنه هستید بفرمایید داخل." آنها جواب دادند:" اگر همسرتان

خانه نیستند می ایستیم تا ایشان بیایند." همسرش بعد از شنیدن ماجرا

گفت:" برو به داخل دعوتشان کن." یکی از آن ها گفت:"ما هر سه با

هم وارد نمی شویم." خانم پرسید:"چرا؟"

یکی از آن ها گفت:"من ثروتم آن یکی موفقیت و دیگری عشق

است.حال با همسرتان تصمیم بگیرید کدام یک از ما وارد خانه شود."

بعد از شنیدن این حرف شوهرش گفت:" ثروت را به داخل دعوت کن

شاید خانه ی ما کمی رونق بگیرد و رنگ و رویی پیدا کند." همسرش

در پاسخ گفت:" چرا موفقیت نه؟ اگر موفقیت بیاید خانه ی ما مرکز

توجه همه خواهد شد."عروسشان که به صحبت این دو گوش می داد

گفت:"چرا عشق نه؟عشق خانه ی ما را مملو از شادمانی و نور

خواهد کرد."

شوهرش گفت:" برو و از عشق دعوت کن به داخل بیاید." عروس به

خارج خانه رفت و از عشق دعوت کرد که آن شب مهمان آن ها باشد.

دو نفر دیگر نیز به دنبال عشق به راه افتادند.عروس با تعجب گفت:"

من فقط عشق را دعوت کردم! چه طور شد که شما هم دعوت ما را

پذیرفتید؟" یکی از آن ها در پاسخ گفت:" اگر ثروت یا موفقیت را

دعوت می کردید دو نفر دیگرمان این جا نمی ماندند ولی هر جا عشق

برود ما هم او را دنبال می کنیم."

...محبت نور است در هر خانه بتابد و عداوت ظلمت است در هر

کاشانه لانه نماید...